+39075828085

Gebied

Het grondgebied van het Trasimeense meer heeft een gunstige ligging in het centrum van Italië, tussen Toscane en Umbrië.
De harmonieuze samenkomst van de groene en glooiende heuvels die typisch zijn voor de omgeving van Umbrië met het suggestieve panorama van het meer met haar twee eilanden en de oude stadjes rijk aan geschiedenis, kunst en cultuur, maken dit gebied tot een fascinerende plaats die nog steeds zeer wordt gewaardeerd door talloze toeristen, zowel uit Italië als uit het buitenland.

Passignano sul Trasimeno
Passignano sul Trasimeno

Dit oude vissersdorp is gelegen tussen het blauw van de wateren van het Trasimeense meer en het groen van de omringende heuvels. Passignano is een authentiek juweel en is de onvermijdelijke doorgang tussen Umbrië en Toscane.

Het Trasimeense meer en haar dorpen
Het Trasimeense meer en haar dorpen

Trasimeno is een uniek gebied rijk aan kunst en cultuur, met een spectaculair en adembenemend uitzicht dat wordt voortgebracht door de harmonieuze ineenstrengeling van de groene heuvels van Umbrië met het suggestieve panorama van het meer met haar eilanden en haar oude dorpjes. Castiglione del Lago en Città della Pieve zijn twee prachtige dorpen in Panciale en in Paciano, die het gebied voorzien van een uitzonderlijke charme, die nog steeds wordt gewaardeerd door talloze toeristen, zowel uit Italië als uit het buitenland.

Perugia
Perugia

Perugia is één van de mooiste Etruskische steden van Italië. De warm gekleurde stenen, de majestueuze paleizen en de voortdurende omhoog lopende en afdalende straatjes hebben dichters en schilders door de eeuwen heen altijd weten te fascineren. Het historische centrum is gelegen op een heuvel, en andere heuvels die te zijn vanuit verschillende punten van de straten van de stad, omringen het historische centrum. Het antieke hart van Perugia is een veelzijdigheid van vormen en kleuren: baksteen, travertijn, marmer, zuilen, bogen, poorten en muren die getuigen van de lange geschiedenis en van de volkeren en beschavingen die er hebben gewoond; Etrusken, Romeinen, de rijkdom van de Pauselijke Staat.
Niet te missen: het Galleria Nazionale dell’Umbria, dat onder andere werken van Pinturicchio, Piero della Francesca en Perugino, het Museo Capitolare di San Lorenzo, het Museo Archeologico Nazionale dell’Umbria, het Museo delle Porte e delle mura Urbiche en de Arco Etrusco, één van zeven poorten van de Etruskische muur van Perugia. De poort werd in de tweede helft van de 3e eeuw v.Chr. gebouwd en werd in 40 v.Chr. gerestaureerd door keizer Augustus na zijn overwinning in de slag om Perugia. De Fontana Maggiore (ook de Fontana di Piazza genoemd), symbool van Perugia, gelegen in het midden van het Piazza IV Novembre en gebouwd aan het einde van de 13e eeuw ter ere van het nieuwe aquaduct van de stad, is de meest intacte en monumentale poort van de Etruskische stad, bestaande uit twee marmeren vazen gedecoreerd met voorstellingen van de maanden van het jaar, van de landbouwtraditie en uit de Bijbel. Het Palazzo dei Priori, een indrukwekkend 13e-eeuws gebouw in de gotische stijl, dat vandaag de dag dienst doet als stadhuis en tevens de Galleria Nazionale dell’Umbria huisvest. De kamers van dit paleis zijn adembenemend, de Sala dei Notari en de Sala del Consiglio zijn rijk aan fresco’s en antieke decors, waaronder ook een werk van Pinturicchio.
De Cattedrale di San Lorenzo op het Piazza IV Novembre is één van de beroemdste basilieken, evenals de Chiesa di San Severo met zijn unieke fresco’s van de hand van Pinturicchio en Raffaello. De grootste en meest imposante basiliek van Umbrië bevindt zich op de heuvel van Perugia: de Basilica di San Domenico, die tevens één van de grootste gotische ramen uit de 15e eeuw bevat.

Cortona
Cortona

Cortona was een onafhankelijke middeleeuwse gemeente met het indrukwekkende Fortezza Medicea en de Paleizen van het historische centrum, waarop de Leiders van het Volk hun wapens hebben ingemetseld. In deze stad bevinden zich talloze kerken achter de antieke muren, soms verborgen tussen de typische kleine steegjes. Het Klooster toegewijd aan Santa Margherita, patroonheilige van Cortona, bevindt zich in het oudste gedeelte van de stad, vanuit waar kan worden genoten van een panorama dat de Valdichiana en delen van het Trasimeense meer omvat. Wandelend langs de karakteristieke oude straatjes van Cortona, kan een mengeling van kunst, cultuur en gastronomie worden ingeademd. Ook zijn er talrijke kunstgaleries en typische trattoria’s, waar kan worden geproefd van klassieke gerechten uit de Toscaanse keuken altijd vergezeld van de beste traditionele Toscaanse wijnen, te vinden.
Voor de wijnkenners is een bezoek aan de vinotheken die een keur aan wijnen uit Cortona (Toscane) aanbieden, onmisbaar.
Een bezoek aan het Maec (Museo dell’Accademia Etrusca), dat werd opgericht in 1727 en beschikt over een verzameling van archeologische vondsten uit het gebied, is zeker de moeite waard.
De evenementen wisselen zich het hele jaar af, van het Cortona Mix Festival en het Mostra del Mobile Antico, tot aan de Sagra della Bistecca e del fungo porcino.

Assisi
Assisi

De stad met roze stenen op de helingen van de Monte Subasio is het vaderland van de spiritualiteit van Umbrië. De verhalen van de grote heiligen van deze stad, Francesco en Chiara, zijn verenigd in de werken van de beroemdste middeleeuwse schilders. Er kan op het hoogste punt van de stad worden begonnen met een bezoek aan de stad, zodat er vervolgens kan worden genoten van een tour door de stad middels een makkelijke en comfortabele afdaling.
De Basilica di Santa Chiara: Santa Chiara, oprichtster van de Order der Clarissen, ligt begraven in de kerk waar zich ook de Crucifix bevindt die tot San Francesco sprak. Het Piazza del Comune. De sobere en elegante openbare gebouwen van de middeleeuwse stad: het Palazzo dei Priori, het Palazzo del Capitano del Popolo en de Torre del Popolo. Ingebed bevindt zich een interessante Romeinse tempel, de Tempel van Minerva genoemd.
De Basilica di San Francesco: Dit spiritueel centrum van de Franciscanen en de bakermat van de Europese middeleeuwse kunst, werd boven de tombe van de Patroonheilige van Assisi gebouwd. De dubbele pauselijke basiliek werd opgericht door Gregorius IX en is een architectonisch meesterwerk, dat het beste van de Italiaanse middeleeuwse kunst combineert, van Cimabue tot Giotto, van Simone Martini tot Pietro Lorenzetti en van Jacopo Torriti tot Pietro Cavallini. De reeks fresco’s van het Oude Testament en van de Evangeliën zijn vervlochten met Franciscaanse scènes die de hoogtepunten van de middeleeuwse theologie met de opkomst en historische ontwikkeling van de Franciscanen weergeven.
Cattedrale di San Rufino. Een prachtige Romaanse voorgevel overheerst het hoge gedeelte van Assisi, met behoudt van de charmante oude middeleeuwse steegjes. San Damiano. Het Eremo delle Carceri neemt een centrale plek in in het leven van Francesco en Chiara, en is een oase van rust en staat symbool voor de hoge spiritualiteit van San Francesco. Basilica di Santa Maria degli Angeli.

Siena
Siena

Siena, wereldwijd bekend om haar artistieke erfgoed, is één van de mooiste steden van Midden-Italië.
De stad dankt haar faam aan de beroemde Palio en aan haar wereldberoemde en gevierde wijnen, zoals de Chianti, de Brunello di Montalcino en de Vernaccia di San Gimignano.
Het Piazza del Campo vertegenwoordigt het hart van de stad en is de plek waar de traditionele Palio, een historische manifestatie die elk jaar plaatsvindt van 2 juli tot 16 augustus; een paardenrace waarbij zonder zadel wordt gereden, waarin de verschillende wijken van de stad, die gedurende de rest van het jaar een druk verenigingsleven leiden, voor een aantal dagen met elkaar concurreren.

Montepulciano
Montepulciano

Montepulciano staat met name bekend om haar imposante renaissancistische gebouwen, om de elegantie van haar mooie kerken en om haar “Vino Nobile”, één van de meest gewaardeerde Toscaanse wijnen op internationaal gebied.

Het stadscentrum ontwikkelt zich langs een weg die oploopt langs de heuvel tot aan het centrale plein, de Piazza Grande, dat zich op de top van de heuvel bevindt.

Te bezichtigen: De Chiesa di Sant’Agostino, het schitterende Piazza Grande met de Duomo, het Palazzo Comunale, het Palazzo Nobili-Tarugi en de Pozzo dei Grifi e dei Leoni.

Pienza
Pienza

De stad Pienza, een zeldzaam voorbeeld van renaissancistische stedenbouw, is door Unesco uitgeroepen tot werelderfgoed vanwege het belang van de monumenten en de stedelijke structuur, en voldoet op concrete wijze aan de vredige en werkzame samenleving van de mens. Gelegen in het centrum van de Val d’Orcia, een schitterende en ongerepte vallei, werd Pienza altijd beschouwd als “ideale stad” of als “utopie”.
Te bezoeken: de prachtige Kathedraal die zich op het centrale plein van de stad bevindt; het Palazzo Piccolomini (zomerverblijf van Paus Pius II, die bouwheer en partner van Pienza was), een meesterwerk van Rossellino; het Museo Diocesano, gevestigd in de ruimtes van het Palazzo Borgia (nu bisschoppelijk), dat één van de meest prestigieuze collecties van beschilderde panelen (P. Lorenzetti, il Vecchietta, L. Signorelli, Fra Bartolomeo, enz.) van de provincie Siena huisvest; het Palazzo Comunale.

Montalcino en de Val d’Orcia
Montalcino en de Val d’Orcia

Montalcino, die bekend staat om de gevierde Brunello, één van de beste rode wijnen ter wereld, is tevens een magnifieke kunststad die de top van de heuvel domineert met 3000 hectare aan wijngaarden (waarvan 1500 hectare is toegewijd aan de Brunello) waaraan de stad haar roem en rijkdom dankt.
Tussen de bekken van Ombrone en Orcia, wordt het centrum bewaakt door de Rocca, dat in 1361 werd gebouwd om de toegang tot Montalcino in het bezit van Siena te verzegelen. De slanke toren van het Palazzo Comunale, gebouwd tussen 13e en 14e eeuw, staat samen met de Rocca symbool voor Montalcino. Het Piazza del Popolo en de gotische Loggia bevinden zich aan de voet van de toren.

In het historische centrum dient er zeker een bezoekje te worden gebracht aan de Chiesa di Sant’Agostino en de Chiese di Sant’Egidio (14e eeuw) en aan het Museo Civico en het Museo Diocesano, die schilderijen en beeldhouwwerken uit de 14e tot de 20e eeuw en geglazuurde terracotta kunstwerken huisvesten. De kronkelende straatjes tussen de wijngaarden leiden naar Torrenieri, Sant’Angelo in Colle en Poggio alle Mura. Vanuit Castelnuovo dell’Abate wordt de abdij van Sant’Antimo bereikt, één van de meesterwerken van de Romaanse kunst van Italië.

Val d’Orcia, een authentieke schat aan natuur en landschappen, bezit een aantal van de meest interessante historische centra van Siena en het binnenland van Toscane. Vanuit de straatjes, pleinen en kerken wordt het oog gericht op de verstrekkende horizons van de heuvels. Kastelen, dorpen, torens en afgelegen kloosters maken het plaatje van dit fascinerende grondgebied compleet. De kunst van Val d’Orcia, evenals de geuren en smaken, de economie en de ontwikkeling, is nauw verbonden met de agrarische activiteiten van het gebied. Een voorbeeld hiervan is het Teatro Povero di Monticchiello.

Gubbio
Gubbio

Gubbio was een belangrijke stad van Umbrië (waarvan de oorsprong is af te leiden van de Tabulea Iguvinae  Iguvinische Tafelen). Sinds het begin van de 3e eeuw v.Chr., vormde Gubbio een bondgenootschap met de Romeinen, waardoor het aan het einde van de Bondgenotenoorlog werd uitgeroepen tot een gemeente (Iguvium: later Eugubium). Vernietigd door Totila (522) tijdens de Grieks-Byzantijnse oorlog, werd de stad in de middeleeuwen een dichtbevolkte gemeente en floreerde: ondanks de interne strijd en de deelname aan de oorlogen tussen de Paus en het Rijk, wist de stad zich uit te breiden over een enorm gebied.

In de 13e eeuw is de stad grotendeels Welfs en het belang van de gemeente wordt bevestigd door de aanwezigheid van hoge ambtenaren en leiders afkomstig uit Eugubium in de Welfse steden van Toscane en Umbrië. De stad stond onder de heerschappij van Giovanni Gabrielli, tot Albornoz het omstreeks 1360 veroverde in naam van de Kerk; in opstand gekomen tegen het pauselijk gezag in 1376, wist de gemeente nog drie jaar onafhankelijk te blijven. In 1384 gaf de stad zich vrijwillig over aan de heerschappij van Montefeltro: vanaf dat moment was de geschiedenis van de stad verbonden met die van het hertogdom Urbino, en genoot van speciale privileges.

Rijk aan Romeinse archeologische schatten, heeft Gubbio haar middeleeuwse voorkomen weten te behouden: het Palazzo dei Consoli (1332-1337, Angelo da Orvieto en Gattapone), dat tegenwoordig het Museo Civico en de Pinacoteca Comunale huisvest; het Palazzo Pretorio en het Palazza del Bargello (13e eeuw). De kerken: S. Pietro (13e eeuw); de kathedraal (13e eeuw. [voorgevel 16e eeuw], met beeldhouwwerken uit de 13e eeuw); S. Francesco (1259, herbouwd in de 17e eeuw); S. Domenico (het oude S. Martino, 1287); S. Agostino (13e eeuw). Het Palazzo dei Montefeltro (of het Palazzo Ducale, ca. 1480) werd gebouwd naar de tekeningen van Francesco di Giorgio Martini.

Het karakteristieke ‘Corsa dei Ceri’ is een traditioneel evenement dat elk jaar op 15 mei plaatsvindt aan de vooravond van het Feest van S. Ubaldo, de patroonheilige van de stad.

Cascata delle Marmore
Cascata delle Marmore

De Cascata delle Marmore, eeuwenlang geroemd om haar schoonheid, is een daverende waterval verspreid over drie plateaus.
De flora omhullend in een wolk van wit schuim, heeft de waterval een betrekking op een hoogteverschil van 165 meter.

Het scenario dat zich afspeelt voor de ogen van de bezoekers is de vrucht van meer dan tweeduizend jaar mensenwerk, dat is begonnen in het Romeinse tijdperk toen werd geprobeerd om het water van de rivier Velino te kanaliseren naar de onderliggende rivier Nera.

De Grotten van Frasassi
De Grotten van Frasassi

De grotten van Frasassi, die in 1971 werden ontdekt door een groep speleologen van de CAI, zijn ondergrondse karstgrotten die zich in het gebied van de gemeente Genga, in de provincie Acona bevinden. Het grottencomplex ligt binnen het Parco naturale regionale della Gola della Rossa e di Frasassi.
Het complex wordt gevormd door een serie van grotten, waarvan de eerste, die kan worden bezocht bij de huidige ingang, de Abisso Ancona is, dat met een afmeting van 180 x 120 m en een hoogte van 200 m; en dat zo ruim is (meer dan 2 miljoen m3) dat het met gemak de Dom van Milaan zou kunnen huisvesten. Sinds 1972 staat het complex onder het beheer van de Consorzio Frasassi, bestaande uit de gemeenten van Genga van de provincie Ancona, met als doel het waarborgen en bevorderen van de wetenschappelijke en toeristische bloei.

Sinds 1 september 1974 is een deel van de grotten open voor het publiek, en is tegenwoordig één van de belangrijkste toeristische bezienswaardigheden van de Marken; sindsdien zijn de grotten naar schatting door meer dan 12 miljoen mensen bezocht.

Boeken